تبلیغات
هر کُجا باشم آسمون مالِ مَنہ

از آوازِ کُدام پَرنده ی تَنها؛این هَمہ زمِستان است؟

مــَن خوابـــ دیده اَمــ کـہ مــا دَر هِیچ اُفقے بہ هَمــ نمے رسیمــ
مـَن و تــو کِنارِ اَولینــ بِـرکہ مے نِشینیمــ تــا باد پاییزے بِوزَد
و تــو را از مـَـن بگیرَد
تــو
با پیراهَنے از اَطلسے هاے طَلایے، مے خَندے و بــا باد مے رَوی
و مــَرا با شکوفہ هاے سیاه دامَنمــ  بَر جاے مے گـُذارے
مـن هَنوز آنجــا هَستمــ
تَنهـا
پیــر
خَستہ
با انگشتانِ کاغذیَمــ تَصویر یکــ پَنجره را در هَـوا نَقش مے کنمــ
و در قاب کُهنہ ے آن به اِنتظار تــو  مے نِشینَمــ
تــو مے آیے ...
چونانــ اَسبے با یالـــ هاے آتَشــ گِـرفتہ
و ذِهنــ خالے جَنگلــ  را بہ خاکستَر مے نِشانے
و مَــن
بہ پَرنده اے کوچَک مے مانَمــ کہ هیچ کس آوازَشـــ را نمے فَهمد
بہ آن پَرنده کہ بہ سوے اُفقے دور پَـر می کِشد
آرزومَند
امــّا
امــّا مــَن خوابــ دیده اَمــ کِہ مــَن و تــو در هِیچ اُفقے بہ هَمــ نمے رسیمـــ ...


ارسال شده در تاریخ: سه شنبه 11 بهمن 1390 || دیـــدگاه ()